Dette er historia om Solveig , 9 år. Ho er ei tøysete og lur jente. Hovudet er til tider plagsamt fullt av tankar og idear. Av og til tenker ho på Tormod. Men så er det lærar Ormestad. Han ser ingen verdi i desse "kunnskapane ". "Eg trur fantasien har teke deg heilt eg", seier han ein dag. Rettskrivinga er og eit problem. Solveig føler etterkvart at ho er heilt feil. Og er ho åleine om å få flygande idear? Så dukkar den mystiske pedagogen Frida opp. Det går rykte om at ho har budd i jungelen... Dette er like mykje ei bok til oss vaksne. Burde vi ikkje vurdere våre arbeidsmetodar når ting ikkje fungerar? Boka er ein hyllest til fantasien og kvart barn individuelt. Alternative tenkjemåtar er der, om vi er viljuge til å opne oss for dei.