Oppvaksen på 1950- 60-talet er Fridtjov Urdal ein framandkulturell i samfunnet. Han har ei meining om at ting kan ha vore betre før, meir ekte og opphavleg. Berre tøv, sjølvsagt. Det ekte vert skapt heile tida. I «Ord i tide og utide» har han leika med gamle byggjesteinar, endesnudd og nytta dei til noko nytt. Den største heider Å seie sanning og på hine retta det er ei sak for seg men det som meire veg det er å vinne siste ord i tretta.