Den humoristiske og samtidig såre romanen er skrive på eit lettlese og vakkert nynorsk, med fin rytme og tankevekkande formuleringar. [.] Skildringane av Heimlunds .verkelegheit. opplevast . med få unntak . ekte og sanne, sjølv kor absurde dei kan vere. Derfor kjenner eg meg klokare etter å ha lese denne boka.

.Eg kom ikkje heim før det vart natt. [gir] noko langt meir enn ei fin lesestund. Den er viktig. Den gjer at eg føler med og får respekt for både Agnar i hans verd, og nærståande som gjer sitt beste for å gi omsorg i travle dagar. [.] «Det er vanskeleg å tenke seg nokon betre til å skildre ein klok, men dement manns liv og verd enn nettopp ein lyrikar og psykiater med Rusets gode penn og faglege innsikt.»

Vakkert, tankjevekkande, humoristisk og sårt om demens

.eg måtte lese ferdig boka før eg kunne gå og leggje meg. Rett og slett fordi den greip meg så sterkt, på fleire plan. Eg trur muligens .Eg kom ikkje heim før det vart natt. har gjort meg til eit litt klokare menneske .

Med kløkt og innsikt skildrar Arne Ruset ein demenssjuk person frå innsida, slik at lesaren kan forstå og læra. Boka er endåtil underhaldande, utan at det på nokon måte går ut over alvoret i teksten.