«Dahle Nyhus har eit formspråk ein kan kalle naivistisk, setningane er korte og direkte, men av og til glir dei frå realisme og over i det poetiske. Det gjer at teksten ofte tar uventa vendingar, noko eg er svak for. (…) Dei korte episodane er poengterte, ofte morosame. (…) Kvaliteten ligg i det direkte i språket kombinert med det uventa. Dahle Nyhus får fram det komplekse i menneska i eit lettlese språk, og det er ikkje ei enkel øving.»