Anders Hovden og Ivar Aasen var sambygdningar frå Ørsta, og dei var mykje saman i Oslo i 1870- og 80-åra, da Hovden studerte teologi. Dagbøkene til Aasen fortel at Hovden ofte besøkte han, og at han stadig gav studenten pengar. Om venskapen og hopehavet med Ivar Aasen i desse åra er det Hovden fortel. Sonesonen Karl-Anders Hovden har i denne utgåva skrive eit tillegg og boka er illustrert. Boka kom ut første gong i 1913, 100 år etter at Ivar Aasen vart fødd.