SEPTEMBERSONG Eg heng fast i fortida. Til så lenge heng eg fast i fortida. Eg heng fast i sommaren og minnest framleis å vere brun på armane, i panna, på kinna og nedover halsen. Morgonane ser eg det i spegelen utover i september. Morgonane ser eg huda bleikne utover i september. Utover i september bleiknar minnet og ved juletider er eg kvit, ikkje som snø, likevel vinterkvit.

"Det er naturleg å vere menneske. Vegen til Geiranger" er ei vandring i fotefar frå barndom og ungdom. I denne boka har erindringa og minnet ein sentral plass, saman med eit aldri kvilande medvit om den nådelause tidas gang - om tilkomst, forandring og forsvinning.