Det finst mange gode norske dikt. Berre ein leiter litt. Av mange forfattarar. 

Ein kubikkmeter lyrikk er både ein diktantologi og ei samling tilhøyrande diktomtalar, presentert i Dag og Tid 2013 til 2024. Lesen kronologisk er boka som ein «roman» over redaktørens springande inngang til våre poetar og visediktarar, bortom alle rådande «hierarki». Av og til kan ein sjå aktørane som fotfolk i ein massekamp, der ingen veit kven som skal «sigra». Eller kva dét vil seia?

Å lesa dikt er ikkje alltid like lett. Kan henda denne boka kan setja lesaren på sporet?