Muitalusain boahtá ovdan measta jáhketmeahttun olmmošmeahttunvuohta. Divttat addet jávohuvvon nissoniidda jiena. Eai dat litnut muitalusaid garra sisdoalu, eambbo govvidit mo lea vejolaš veahkaválddálaš dilis birgehallat, ja ceavzit. Jos ceavzá.

Čalbmáicuohcci lea mo nisu ii leat «ovttaskas olmmoš».

Son gulla olles sohkii, ja lea muhtinláhkái buohkaid biigá, lea buohkaid dorvu ja guoddá buohkaid árvvu. Muitalusat buktet dan gova ahte nissonat gártet sivalaččat jos guoibmi lea veahkaválddálaš, dahje jos earaláhkái vásiha veahkaválddálašvuođa. Stállu lea min gaskkas maid, ja nisu gártá gillát go lagamuččat eai ge doarjjo su.

I fortellingene kommer det frem nesten utrolig umenneskelighet. Diktene bringer frem stemmene til de tause kvinnene. Diktene myker ikke opp fortellingenes innhold, men gir bare et bilde av hvordan det er å overleve i et voldelig forhold, og å overleve, hvis man overlever.