Boka er første del av "Ragnhild-trilogien", eit hovudverk i Olav Duuns dikting. Boka er dramatisk og inntrengjande i analysen av menneskesinnet. Gjennom skildringa av menneska på ein norsk gard, tek forfattaren opp eit spørsmål som står sentralt i all etisk tenking: Kan det vere rett å drepe eit menneske for å berge eit anna? Ragnhild lyt sanne at "det vonde drep ein ikkje med øks". Fortsetter i "Ragnhild" og "Siste leveåret".