I desse dikta tek poeten Shakespeare ut det beste i seg: Den makelause språklege bravuren, musikaliteten, det personlege nærværet i den endeframme seiemåten jamsides det kunstferdige uttrykket, vekselspelet mellom alvor og humor, oppglødd tale og sakleg konstatering, og heile tida med daglege ord frå mange livsområde som kunstnarleg materiale. Med notar til songane og litteraturliste.